وقتی جنگ آغاز شد، اسرائیلی ها گمان می کردند با مدد گرفتن از امکانات وسیع هوایی به پیروزی آسان و سریع دست پیدا کنند اما در پایان روز چهارم همان ها به آمریکایی ها یادآور شدند که امکان موفقیت در این جنگ نزدیک به صفر است.
چند روز گذشته سالگرد آغاز جنگ سنگین و فراگیر رژیم صهیونیستی علیه حزب الله لبنان بود، جنگی که به شکست مفتضحانه رژیم صهیونیستی انجامید و به زعم کارشناسان آثار آن تا مدتها این رژیم را درگیر بحرانهای سیاسی ساخته و خواهد ساخت.

پيشنهادات ماه آوريل 2005

در ماه آوريل 2005 ايران در جريان مذاکرات با اروپا پيشنهادات مشخصی را برای تسريع بخشيدن به مذاکرات مطرح نمود. از جمله اين پيشنهادت تعطيلی کليه سانتريفوژهای صنعتی بود. اين سانتريفوژها می توانند برای غنی سازی با غلظت بالا مورد استفاده قرار گيرند. ايران در عين حال تاکيد کرد که مايل است تعدادی سانتريفوژهای کوچک برای مصارف آزمايشگاهی را نگه دارد.
استدلال ايران اين بود که دانشمندان ودانشجويان ايرانی برای ادامه تحقيقات خود نياز به اين سانتريفوژها دارند و دليلی ندارد که فن آوری بومی در اين زمينه به کلی کنار گذاشته شود. پيشنهاد ايران اين بود که اين سانتريفوژهای آزمايش گاهی تحت نظارت آژانس بين المللی انررژی هسته ای به کار خود ادامه دهند. پاسخ منفي اروپا خيلي سريع و قاطع بود. در ژوييه سال 2005 نامه محرمانه ای از سوی سه وزير خارجه کشورهای اتحاديه اروپا به ايران فرستاده شد محتوی اين نامه چند ماه بعد از سوی رييس کمسيون روابط خارجی مجلس علنی شد.

ايران هسته اي

فعاليت هاي هسته اي ايران شامل دو دوره زماني متفاوت است :

1 – دوران قبل از انقلاب

اولین تلاش های ایران برای دستیابی به فناوری هسته ای به دهه 50 میلادی باز می گردد. تئوری های هسته ای ایران در این زمان بسیار بلندپروازانه می نمود.

نخستین کشوری که ایران را به دستیابی به فناوری هسته ای ترغیب و این تکنولوژی را به ایران منتقل کرد ایالات متحده آمریکا، بود.

در سال 1958، ایران به عضویت آژانس بین المللی انرژی اتمی (I.A.E.A) درآمد و از این زمان به بعد نمایندگان ایران در نشست های آژانس حضور داشتند.

در سال 1965، پس از طرح الحاق ایران به کنوانسیون آژانس بین المللی، این مسئله در اداره حقوقی وزارت امور خارجه وقت ایران توسط آقایان (هرمیداس باوند، پرویز مهدوی و عضدالدین کاظمی) که اولین تیم حقوقی هسته ای ایران را تشکیل می دادند، بررسی شد و ایران در همان سال، این قرارداد را با آژانس به امضاء رساند.

قطعنامه هاي آژانس

صدور قطعنامه هاي آژانس ، بخشي از اختيارات حقوقي اين سازمان بين المللي است و براي اعضاي آن الزام آور است . شوراي حكام آژانس مرجع اصلي صدور قطعنامه هاي آژانس است . شوراي امنيت سازمان ملل متحد به عنوان بازوي اجرايي اين سازمان ، پشتوانه اي براي اجراي تصميمات آژانس خواهد بود.

 استراتژي جديد هسته اي آمريكا

وزارت دفاع آمريكا (پنتاگون) نيمه مارس 2005، سندي را با عنوان «قواعد عمليات هسته اي مشترك» تدوين و ارائه كرد. اين سند، جزئيات مربوط به مباني و اصول سياست هسته اي جديد آمريكا براي سال هاي آينده و چگونگي اجراي آن عليه دشمنان ايالات متحده آمريكا را در بر مي گيرد. در حقيقت، سند جديد، امتداد همان سند بازنگري در وضعيت هسته اي آمريكاست كه واشنگتن آن را در سال 2002 منتشر كرده بود. سند ارائه شده در سال 2005، روشها و رويكردهاي جديد نظامي كه نيروهاي آمريكايي در صحنه هاي عمليات با هدف اجراي سياست هسته اي جديد به كار خواهند گرفت را مشخص مي سازد.

آژانس بين المللي انرژي اتمي  (IAEA )

International Aatomic Energy Agency                                                                       

با انفجار اتمي در هيروشيما و ناكازاكي و قبول شكست از ناحيه ژاپن از آمريكا و پايان جنگ جهاني دوم ، اتم به عنوان اسلحه‌اي مخرب در شمار ادوات جنگي قرار گرفت. بعد از آمريكا به فاصله كمي، اتحاد جماهير شوروي سابق نيز خود را مسلح به سلاح اتمي نمود. آلمان هم فاصله چنداني با نخستين انفجار اتمي نداشت .  در چنين شرايطي ژنرال آيزنهاور رييس جمهور وقت آمريكا در سال 1953 در سخنراني خود در مجمع عمومي سازمان ملل با عنوان "اتم براي صلح" پيشنهاد كرد تدابيري انديشيده شود تا انرژي هسته اي در چارچوب كاربرد صلح آميز محدود شود. يك سال بعد، مجمع عمومي سازمان ملل در 4 دسامبر 1954 پيشنهاد آيزنهاور را در قالب طرح تاسيس آژانس بين المللي انرژي هسته اي تصويب كرد و دو سال بعد ، اساس نامه آژانس انرژي اتمي در تاريخ 26 اكتبر 1956 به تصويب رسيد و در 29 جولاي 1957 اساس نامه آژانس بين المللي انرژي اتمي براي كشورهاي امضا كننده لازم الاجرا شد. در آن سال نمايندگان 70 كشور اساس نامه آژانس را امضا كردند و كمي بعد اكثريت كشورها آن را به امضا رساندند. از آن پس،

آژانس بين المللي انرژي اتمي به عنوان موسسه اي تخصصي و بازوي هسته اي سازمان ملل متحد پا به عرصه وجود گذاشت.