یادداشت های مهرپویا همت پور

خیبر خیبر یا صهیون جیش محمد قادمون

تشکر پادشاه عربستان از هتک حرمت عاشورا

حضور عبدالله بن عبدالعزيز، پادشاه عربستان‌سعودي در مجلسي كه سخنران آن، به هتك حرمت عاشورا پرداخت، موجب ناخرسندي شيعيان اين كشور شد.

به گزارش خبرگزاري فارس به نقل از پايگاه خبري «اليوم»، در اين مجلس كه در قصر پادشاهي يمامه برگزار و مشروح آن به‌طور زنده از شبكه يك تلويزيون عربستان‌سعودي پخش شد، ملك عبدالله پادشاه عربستان‌سعودي، شيخ «عبدالعزيز بن عبدالله آل‌الشيخ» مفتي كل، رئيس هيأت علماي بزرگ و رئيس اداره تحقيقات علمي و فتواي عربستان‌سعودي، شيخ «صالح بن محمد اللحيدان» رئيس شوراي ‌عالي قضايي و ساير علماي وهابي اين كشور حضور داشتند،‌ خطيب جواني با زير سؤال‌بردن حقيقت روز عاشورا گفت: اكنون كه در آستانه روز عاشوراي محرم هستيم بايد حقايقي را در مورد اين روز بدانيم و براي زدودن دروغ‌ها و پيرايه‌ها از اين روز مبارك تلاش كنيم.

وي با اشاره به اينكه روزه روز تاسوعا و روز يازدهم محرم نيز استحباب دارد، افزود: هر كس اين روزها را روزه بگيرد به پيامبر(ص) و حضرت موسي(ع) اقتدا كرده زيرا عاشورا روزي است كه خدا در آن فرعون را در رود نيل غرق كرد و موسي و قومش را نجات بخشيد.

وي بدون اشاره به شهادت امام حسين(ع) و يارانش در روز عاشورا و با قرائت و شرح و تفسير تعدادي از آيات قرآن مجيد، افزود: اين روز بزرگ، روزي است كه اتفاقات شادي‌آفرين بزرگي در آن رخ داده و بايد به همگان توصيه كنيم تا اين روز را مبارك شمرده و روزه بدارند و از اكنون خود را براي گرفتن جشن در روز عاشورا آماده كنند.
به محض بيان اين عبارت، ملك عبدالله به احترام سخنران مزبور از جاي خود برخاست و ضمن تشكر از اظهارات وي، با او روبوسي كرد.

پخش اين اظهارات از شبكه يك تلويزيون عربستان‌سعودي در آستانه ايام عزاداري امام حسين(ع)، باعث ناراحتي شيعيان اين كشور شد كه بيشتر در مناطق شرقي عربستان سكونت دارند.
برپايي عزاداري روز عاشورا در عربستان‌سعودي ممنوع است و هرگونه عزاداري و قرائت زيارت عاشورا در اين روز با صدور احكام بسيار شديدي مواجه مي‌شود.

روزه روز عاشورا در زمان جاهليت مورد توجه بوده و يهوديان نيز اين روز را «يوم عيد كيپور» مي‌نامند و در اين روز روزه گرفته و به شادماني مي‌پردازند.
اين در حالي است كه شيعيان معتقدند اين روز، روزي است كه بني‌اميه و معاويه به آن تبرك جستند و هرگونه شادماني در اين روز، وهن اسلام و هتك حرمت اهل‌بيت(ع) است.

نوشته شده توسط مهرپویا همت پور |

پاسخ ابوريحان بيروني به وارثان اسلام اموي در قرن حاضر×رسول جعفريان×

در خبرها آمده بود که «ملک عبدالله»، سردمدار اسلام اموي ـ وهابي، از يک واعظ وهابي و اموي، که عاشورا را عيد خوانده بود، تشکر نموده و خشم شيعيان را برانگيخته است.

اين بحث در مقالات و کتاب‌هاي مستقل مورد بحث قرار گرفته و نشان داده شده است که بحث روزه گرفتن عاشورا به عنوان عيد، يک ايده متعلق به اسلام اموي است نه اسلام محمدي.

در عين حال، براي اين که نکته‌اي را براي دوستداران مكتب رسول خدا(ص) روشن کرده باشيم، ابتدا تحليل تاريخي ابوريحان بيروني (360 ـ 440) ناقد و نويسنده بزرگ دنياي اسلام را که دانشمندي سترگ و از چهره‌هاي بسيار برجسته در تمدن اسلامي و مورد توجه تمام مذاهب است، نقل کرده و توضيح مختصري در باره مطلب وي ارائه مي‌دهيم.

وي در «الاثار الباقيه» که درباره مقايسه دانش تقويم نگاري ميان ملل مختلف و برخي از مسائل نجومي است، درباره روز عاشورا چنين مي‌نويسد:

«نخستين روز ماه محرم، روزي بزرگ است، زيرا روز اول سال و تحويل آن است. روز نهم آن ماه را تاسوعا مي‌نامند، به قياس روز عاشورا. اين روز، روزي است که زاهدان شيعه در آن نماز مي‌گزارند.
روز دهم محرم را عاشورا مي‌نامند؛ روزي که فضيلت آن مشهور است.

از رسول (ص) روايت شده است: اي مردم! در اين روز به کارهاي خير بشتابيد که روزي بزرگ و مبارک است و خداوند در اين روز به آدم برکت داده است.

مسلمانان اين روز را بزرگ مي‌داشتند تا آن که قتل حسين بن علي در طفّ، در آن روز رخ داد، همراه با اهل بيت رسول الله از آل ابي‌طالب ـ عليهم السلام اجمعين ـ و کردند با حسين و خاندان رسول کاري که در تمام امتها، حتي با شرورترين مردم نکردند، از کشتن با تشنگي و شمشير و آتش زدن و بر نيزه کردن سرها و راندن اسبان بر اجساد و هتک حرمت آنان با به اسارت گرفتن زنان و کودکان و سوار کردن آنان بر شتران و توهين به آنان.

اما بني اميه در اين روز لباس نو مي‌پوشيدند و آرايش مي‌کردند و سرمه مي‌کشيدند و عيد مي‌گرفتند و وليمه مي‌دادند و ميهماني مي‌کردند و شيريني و چيزهاي خوب مي‌خوردند و اين رسم را در طول حکومتشان در ميان «عامه» رواج مي‌دادند. بعد از زوال دولتشان هم اين رسم باقي ماند.

اما شيعيان، در اين روز نوحه مي‌خوانند و بر سيد الشهداء گريه مي‌کنند و اين کار را در بغداد و ديگر شهرها و بلاد انجام مي‌دهند.
آنان در اين روز به زيارت تربت مسعود حسين (ع) در کربلا مي‌روند و از کارهاي «عامه» ناراحت هستند از اين که لباس و اثاثيه را نو مي‌کنند.

زماني که خبر شهادت حسين به مدينه رسيد، دختر عقيل بن ابي طالب بيرون آمد و اين شعر را خواند: [روز قيامت] چه پاسخي به پيامبر (ص) را خواهيد داد اگر بگويد: شما که آخرين امت‌ها بوديد چه کرديد؟
با عترت و اهل من، وقتي که من ميان شما نبودم، نيمي را اسير و نيمي را خونشان را ريختيد.
وقتي من شما را نصيحت مي‌کردم اين پاداش من نبود که با خويشان من چنين رفتار زشتي داشته باشيد». (آلاثار الباقيه، «متن عربي» ص 420)

اما چند نكته:
ابوريحان روايت را درباره مبارك دانستن روز عاشورا بر اساس اخبار ساخته و پرداخته بني اميه، نقل کرده است، در حالي که اين روايت پايه‌اي از صحت ندارد و امويان براي مشروع جلوه دادن سياست‌هاي تبليغاتي خود عليه عاشورا، دست به جعل اين قبيل احاديث مي‌زدند.

جالب آن که در ادامه كتاب، همين نکته مورد توجه خود ابوريحان قرار گرفته است. زيرا در شرح کلمه عاشورا، حديثي منسوب به رسول الله (ص) را داير بر روزه گرفتن عاشورا در وقت ورود به مدينه نقل کرده است و بلافاصله با محاسبه رياضي ـ نجومي و تعيين وقت دقيق آمدن حضرت و اين که ربطي به محرم نداشته، کذب آن را ثابت کرده است.

اين خود نشانگر آن است که روايات مربوط به مبارك دانستن عاشورا و روزه گرفتن آن، از اساس نادرست است.
به علاوه ابوريحان در ادامه از نقلهاي ديگري هم که در باره فضليت عاشورا آمده ياد کرده و مي‌گويد: اين‌ها «عوام از محدثين» روايت کرده و بيشتر براي دلجويي از اهل کتاب آنها را نقل کرده اند!

آنچه در نگاه ابوريحان اهميت دارد، نشان دادن تنازع ميان سياست‌هاي تبليغاتي امويان با رفتار شيعيان به خاطر امام حسين (ع) است و اين که آنچه ميان «عامه» برجاي مانده، همانهاست که امويان رواج دادند.

متأسفانه به رغم رفتار بسياري از سنيان که در طول تاريخ در محرم عزاداري مي‌کردند و مانند بسياري از سنيان هموطن اين ايام را در سوگ مي‌نشستند، اموي مسلکان وهابي همچنان تلاش مي‌کنند تا دهه نخست محرم و به خصوص روز عاشورا را بزرگ بدانند و جشن بگيرند و شادي کنند.

نوشته شده توسط مهرپویا همت پور |

ملک عبد الله: گسترش تشيع عملي نمي‌شود

پادشاه عربستان در گفت‌وگو با روزنامه‌ي كويتي السياسه اظهار داشت: تلاش‌ها براي شيعه كردن سني‌هاي مسلمان با موفقيت همراه نمي‌شود و سني‌ها هميشه اكثريت جهان مسلمان را تشكيل مي‌دهند!

به گزارش ايسنا به نقل از خبرگزاري آسوشيتدپرس، اگر چه ملك عبدالله بن عبدالعزيز، پادشاه عربستان ايران را با نام عنوان نكرد اما به نظر مي‌رسد اظهاراتش با هدف كاهش نگراني‌هاي اعراب بر سر نفوذ رو به افزايش اين كشور شيعه‌ي فارسي زبان در خاورميانه عنوان شده است.
رسانه‌هاي عربي ادعا كرده‌اند، ايران به دنبال گسترش شيعه گرايي در ميان كشورهاي عرب سني حاكم در منطقه به عنوان راهي براي افزايش قدرت سياسي تهران است.
عبدالله به روزنامه‌ي السياسه گفت: ما اين موضوع را دنبال مي‌كنيم و از ابعاد گسترش شيعه‌گرايي و نقطه‌اي كه تاكنون به آن رسيده است، آگاهيم.

پادشاه عربستان ادامه داد: اين در حالي است كه ما معتقديم اين روند به هدفش دست نمي‌يابد چرا كه اكثريت مسلمانان سني هرگز ايمانشان را تغيير نمي‌دهند. در نهايت اكثريت مسلمانان در برابر هرگونه تلاش فرقه‌هاي ديگر براي نفوذ در سني‌گرايي يا كاهش قدرت تاريخي آنها ايمن هستند.

نوشته شده توسط مهرپویا همت پور |

پشت پرده ادعاي تازه شاه عربستان×رسول جعفريان×

مصاحبه ملک عبدالله با «السياسه» کويت نشان از نوعي فريبکاري و همزمان ساده‌انديشي و خلاف واقع گويي است. معلوم نيست چه کسي گفته است که شيعه قصد آن دارد تا سنيان را شيعه را کند؟ آيا دولت ايران دنبال اين کار است يا کساني ديگر در نقاطي ديگر؟

به نظر مي‌رسد اين اظهار نظر براي محو کردن نکته مهم ديگري است و آن حقيقتي است که ملک عبدالله قصد سرپوش نهادن بر روي آن را دارد. مسأله اين است که شيعيان عراق اکثريت اين کشور را تشکيل مي‌دهند و حق خويش را مي‌خواهند. اين چه ربطي به تبليغات شيعي دارد؟ مگر حزب الله در مبارزه با اسرائيل تبليغ شيعه مي‌کند؟ جز آن است که رزمندگان اين جنبش به خاطر فلسطيني‌هاي مسلمان سني كه به مرحله‌اي بحراني رسيده بودند، جان خود را بر كف دست گرفته و سربازان اسرائيلي را كشته و اسير كردند؟

همه مي‌دانيم ده‌ها، بلکه صدها سال است که از روزگار عثماني‌ها و تا دوره صدام خبيث و فاسق و فاجر، شيعيان زير فشار و ستم قرار داشته و از حقوق اوليه شان محروم بوده اند. در اين کشور يک اقليت کمتر از 20 درصد عرب سني، کردهاي سني و شيعيان جنوب را تحت فشار گذاشته و آنان را از ساده ترين حقوق هم محروم کرده بودند.
چيزي که امروز شيعه در عراق مي‌خواهد اين است نه چيزي بيشتر. اين ديگران هستند که تحمل از دست دادن امتيازات خود را که همراه با قتل عام شيعيان و کردها بوده است ندارند.

طرح مسأله صفويان و بازگشت آنان و شيعه کردن اجباري مردم، دروغ‌هايي است که از سران کشورهاي عربي شروع شده و امروز به سرمقاله‌هاي روزنامه الاهرام و ديگر مطبوعات عربي رسيده است، جز براي ايجاد انحراف در اذهان عمومي مسلمانان سني نيست.

شگفت آن که صدام که خود روزگاري به کويت و عربستان هم آن چنان حمله مي‌کرد، امروز توسط همين دولت‌ها ـ منهاي مجلس کويت که موضع معقولي گرفت ـ ابزاري براي کوبيدن شيعه شده است. يعني از هر وسيله اي براي ايجاد تفرقه استفاده مي‌کنند تا شيعه را از حقوق قطعي خود در عراق محروم کنند.

هر روز در اخبار انفجارهاي مهيب بغداد در محلات شيعه نشين از رسانه‌هاي جهاني منتشر مي‌شود و باز هم تبليغات سعودي و اسلام اموي بر اين مطلب پاي مي‌فشرند که در عراق، سنيان از بين مي‌روند. بدون شک اين دروغها جز براي تحريک توده سني در سراسر جهان اسلام عليه شيعيان و کشاندن آنان به دام آمريکا نيست.

مطلب بسيار روشن است و همه بايد از آن آگاه باشند. امروز شيعيان عراق با داشتن اکثريت در عراق، ديگر فرصت را از دست نخواهند داد. آنان نيازي به حمايت ايران ندارند، زيرا وقتي نزديک به 80 درصد از محلات بغداد شيعه نشين است، دليلي ندارد که آنان از ديگران کمک بخواهند. آمريکا و جريان اسلام اموي و سلفي و وهابي نمي تواند خواست اکثريت را ناديده بگيرند.

نکته شگفت آن است که آمريکا با سياست احمقانه اي که براي راضي نگه داشتن اعراب در پيش گرفته و يا براي تحميق دمکراتها، بي دليل بر طبل مخالفت با ايران و شيعه مي‌کوبد و امنيت شهرهايي چون کربلا و نجف و جنوب را هم که خود مردم برقرار کرده بودند، خدشه دار مي‌کند.
سياستمداران نادان کاخ سفيد که نتوانستند ترويست‌هاي عراق را که حداكثر حاميان 18 درصد هستند، آرام کنند چگونه مي‌توانند در صورت بروز نبردي ميان آنان و شيعيان 60ـ70 درصدي اوضاع را آرام کنند؟

براي ملک عبدالله حتي اگر به فکر حفظ سلطنت سعودي باشد، مصلحت در آن است که اوضاع جهان اسلام آرام بوده و حقوق اکثريت و اقليت در هر نقطه اي حفظ شود. اگر مبنا همين امر باشد که هست، در آن صورت شيعيان سعودي هم حاضر به همراهي با دولت خودشان هستند. اين درايتي است که در حال حاضر شيعيان سعودي دارند. اما اگر قرار بر دشمني با شيعه باشد، روشن است که تشيع يک امر قومي نيست بلکه مذهبي است و در آن صورت شيعيان در هر کجا باشند، از منافع هم مذهبان خود دفاع خواهند کرد.

در شرايط حساس کنوني، هيچ راهي براي مبارزه با سلطه آمريکا و بيرون کردن آن از منطقه بهتر از وحدت شيعه و سني نيست. ممکن است حاميان اسلام اموي و وهابي اين سخن را نفهمند اما حاميان اسلام محمدي از شيعه و سني، آن را به خوبي درک خواهند کرد. اين تنها راهي است که منافع آن براي همه مسلمانان بوده و همه گروه‌ها و دولت‌هاي مسلمان اگر طالب عزت اسلام و مسلمين باشند، بايد از آن حمايت کنند.

نوشته شده توسط مهرپویا همت پور |