یادداشت های مهرپویا همت پور

خیبر خیبر یا صهیون جیش محمد قادمون

یک نامه

جناب آقاي همت پور

سلام

با احترام خيلي دلم ميخواست اين مطلب رو به سايتتون اضافه كنيد .در مورد سهميه دانشگاه بچه هاي شاهد

از كساني كه وقتي نمي تونند وارد دانشگاه بشن گناه درس نخوندن و قبول نشدنشون رو به گردن بچه هاي يتيم و شهيد مياندازند ، بپرسيد:

آيا حاضر بودند ثانيه به ثانيه در انتظار ديدن روي پدر يا برادر اضطراب داشته باشند و از اين اضطراب هميشه حالت تهوع خفيفي رو حس كنند؟

آيا حاضر بودند شبها كه مي خوابند در نيمه هاي شب مادرشون رو ببينند كه از سر ترس و نگراني از دست دادن عزيز دائم اتاقها را يكي پس از ديگري طي مي كنه و خدا خدا ميكنه كه عزيزش سلامت باشه؟

كاري به دين و اسلام ندارم .صرفا پدر يا برادر اونها تو جبهه است براي اينكه تو مطمئن باشي پدرت اتاق بغلي خوابيده.و و و و وو و و و و و وو ........... حاضر بودي ديگه هيچوقت سر سفره نهار ، شمام ، صبحانه ، هفت سين پدرت ننشسته باشه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ بشين فكر كن .چون يه چيزايي هست كه شعور خيلي ها قابليت پذيرفتن و درك اين چيزا رو نداره. ببين پذيرفته شدن دانشگاه فرزندان شهيد حتي در حد يك آدامس خريدن و هديه دادن به اونها هم نيست. در برابر زجر و ترس و نگراني كه اونها در از دست داشتن پدرشون كشيدند.

با تشكر

دلارام.

نوشته شده توسط مهرپویا همت پور |